ARCHIWUM

Funky Fame reprezentuje GOK MILEJÓW w Bolivarze!

27 marca 2014 r.

27 marca nasze ekipa Funky Fame miała okazję wystąpić na dniach otwartych w liceum im. Simona Bolivara w Milejowie. Z samego rana, lekko stremowane, ruszyłyśmy z dziewczynami do szkoły. Zatańczyłyśmy jeden z naszych nowych układów, a następnie każda z nas wykonała po jednym wyjściu do wybranej wcześniej dla siebie muzy. Myślę, że występ był całkiem udany, a publiczność dobrze nas przyjęła.

Osobiście jestem bardzo zadowolona z naszej ekipy, ponieważ udało nam się przezwyciężyć początkowy strach i dać udany pokaz. Każdy taki występ zbliża nas do siebie i jest nowym doświadczeniem, z którego możemy się dużo nauczyć, dlatego cieszę się, że mogłyśmy się tam zaprezentować.

Wera

Dni otwarte Passa Passa Dance Studio

29 marca 2014 | 10:00 – 13:00

Druga wycieczka na warsztaty do Passa Passa Dance Studio na dni otwarte była zdecydowanie udana. Zaczęło się warsztatami z Mad Katie dla dzieciaków. Dziewczyny z Bez Nazwy były zadowolone. Ja zauważyłam, że Kasia ma bardzo dobry kontakt z dziećmi i zaraża energią. Bardzo pozytywna osoba.

Potem były warsztaty Dancehall Sweet Jamaica z Kasią P., z którą odbyły się też moje pierwsze warsztaty w Passa Passa. W tych brałam udział ja – reprezentantka Squeeze Crew, dziewczyny z Funky Fame oraz Bez Nazwy. I tym razem Kasia zrobiła o wiele lepsze wrażenie. Nie uczyła tak jak poprzednio "na wariata", tylko spokojnie wszystko tłumaczyła, zrobiliśmy bardzo fajną rutynę a przy tańczeniu buzia się cieszyła.

Zakończyliśmy warsztatami Dancehall Oueen Style z Magdą. Osobiście na te czekałam najbardziej. Z Magdą miałam do czynienia po raz pierwszy i gdy usłyszałam pierwsze słowa z jej ust: "Czy macie może szpilki?" to nie powiem, odrobinę się przeraziłam. Ale nie zawiodłam się. Dostałam to czego chciałam, po co przyjechałam. Zobaczyłam na czym polega queen style, zrobiliśmy również krótką, ale fajną choreografię.

Podsumowując cały dzień, pomimo kilku nieciekawych momentów, typu omdlenie czy upadek aparatu, mogę zaliczyć do udanych, a na pewno pełen wrażeń. A dni otwarte spełniły chyba swoją rolę, bo bardzo chciałabym się zapisać na zajęcia. Problemem jest tylko brak czasu. A szkoda. Piona

Boogie

X Jubileuszowe Spotkania Taneczne Marce Dance

29 marca 2014 r.

W ten sam dzień, w który dziewczęta z Funky Fame, Bez Nazwy i Squeeze ostro cisnęły Dancehall na dniach otwartych Passa Passa, ja miałem zaszczyt sędziować jubileuszową edycję Marce Dance. Los chciał, że już o godzinie 5:00 wylądowaliśmy z Naniśką w pociągu do Krasnegostawu. To też miałem ogrom czasu, by poznać to miasto, które nawiasem mówiąc naprawdę pozytywnie mnie zaskoczyło.

Od początku zdawałem sobie sprawę, że sędziowanie tego typu zawodów nie jest rzeczą łatwą. Ponieważ najczęściej bywa tak, że organizacja ma mniejsze bądź większe luki, przez co jakkolwiek zadecydują sędziowie, werdykt może się wydawać niewłaściwy czy też niesprawiedliwy. Problem zazwyczaj leży w podziale kategorii – podobnie miało to miejsce tutaj.

Kategoria Hip Hop powinna być ściśle oddzielona od kategorii show dance. Łączenie tych dwóch razem jest pomyłką i sprawia, że sędziowie muszą się kierować tym, co jest bliższe ich sercu oraz tym, co im się po prostu bardziej podobało zamiast skupiać się na naprawdę istotnych kwestiach. Bo nie sposób porównać maksymalnie hiphopowy i pełen smaczku układ z kolorową, okraszoną strojami i pomponami energiczną choreografią.

Obydwa występy są świetne, ale jak to powiedziała sędziująca z nami Paulina albo sędziujemy „show” albo „dance”. Fakt faktem, że zawody były o wiele lepsze niż w Łęcznej. Bawiłem się na nich świetnie i nie odczuwałem łęczyńskiego parcia na szkło.

Poziom był bardzo zróżnicowany, podobnie jak różnorodność styli i form, z jakimi było nam dane się zmierzyć. Jedna rzecz bardzo mnie zdenerwowała/zasmuciła – wieszający czy tam przycinający się sprzęt. Zatrzymywanie występu tancerzy w połowie i startowanie z nim od początku nie jest dobrym sposobem na rozładowanie napięcia przez i tak już zestresowanego tancerza. Organizatorzy muszą dopilnować, by za rok takie akcje nie miały miejsca.

Pomijając te nieliczne potknięcia dzień zaliczam do naprawdę udanych, radosnych i bardzo budujących. Doświadczenia płynące z sędziowania uczą w podobnym stopniu mnie, co występujących tancerzy. To dobre doświadczenia, oby wszystkie w dalszym życiu takie były.

Jabra Style Session WORKSHOPs

Wszędzie są ludzie, którzy dzięki swojej pasji potrafią rozwijać siebie. Czasem trafiają się także tacy, którzy swoimi działaniami dają możliwość rozwijania się innym. Do takich ludzi z pewnością należą ziomki z ekipy „Catch the Flava”.

Tym razem Ci polscy bboye występowali w roli organizatorów świetnej imprezy hip hopowej Jabra Style Session. Z okazji imprezy zorganizowali również warsztaty dla ludzi chłonnych wiedzy. Biorąc pod uwagę, że warsztat obejmował dwóch gości: Bboya Xisco z ekipy Hustle Kidz oraz legendarnego członka Rock Steady Crew – Mr. Wiggles.

Zajarani niczym zajączek wielkanocnymi jajkami postanowiliśmy wybrać się na to spotkanie w pełnym „skłizowym” składzie. Czekała nas nie lada ciekawa podróż, bowiem, by dotrzeć do Krakowa na 5 kwietnia musieliśmy wyjechać z Lublina o 22:00 już 4 kwietnia.

Było to o tyle trudne zadanie, że o 20:00 kończyliśmy 4 godzinny trening (wyjazd wyjazdem, ale cisnąć trzeba). Zmęczeni i niewyspani znaleźliśmy się w Krakowie już o 02:30.

Na całe szczęście mieliśmy możliwość przenocowania u Ani i Konrada, którym serdecznie dziękujemy i korzystając z okazji polecamy ich usługi fotograficzne (Anais Fotografia), bo robią naprawdę dobrą robotę. Było miło, było zabawnie i smacznie!

Pierwszy dzień warsztatów był dla nas na pewno jednym z najważniejszych dni w tanecznej karierze.

5 kwietnia 12:00 – 13:30

Człowiek legenda i jeden z niewielu pozostałych i aktywnych członków RSC. Mr. Wiggles to człowiek, który już samym wyglądem i stylem bycia wzbudza respekt. Gdy wszedł na salę oczywiście pojawiły się brawa, ale poprzedzone chwilą absolutnej ciszy – w tym momencie było czuć ogromny szacunek unoszący się w powietrzu.

Warsztat dotyczył „party dances”, więc Wiggles zaserwował nam całą gamę ruchów okraszoną imprezowym smaczkiem. Rozpoczął od ruchów, którymi najwyraźniej były inspirowane teraźniejsze Toprocki. Ruchy te uświadomiły nam, w jaki sposób dawni bboye tańczyli na imprezach, w klubach ze swoimi panienkami.

Szukałem właśnie takiej wiedzy i już na początku dostałem to, czego chciałem. Później połączyliśmy Toprocking z imiennym stylem Mr. Wigglesa, mowa oczywiście o jego Hands Style. Następnie przedstawił nam troszkę ruchów hip hopowych z jego epoki, takich jak np. „skate” czy „baseball”.

Praktyczną część warsztatu zakończyliśmy wprowadzeniem do podstaw Poppingu z czasów, gdy powstawał. Poznaliśmy jego surową wersję, która nie była jeszcze określana jako Popping, ponieważ nie posiadała „popa”. Wszystko opierało się o groove oraz imitację bicia serca.

Cały warsztat zakończył się panelem dyskusyjnym, na którym Mr. Wiggles poopowiadał nieco o historii i odpowiedział na lawinę pytań. Jeśli chcesz przeczytać szczegółową relację z tego warsztatu kliknij w poniższy obrazek.

Po warsztacie udaliśmy się na rynek gdzie, również spotkaliśmy się z Bboyingiem. Nieznana mi ekipa robiła pokazy i zbierała kasę. Styl, w jakim tańczyli był typowo oldschoolowym stylem polskich bboys. Widać było wysoki poziom powermoves.

Pozwiedzaliśmy odrobinę Krakowa, który jest bardzo ładnym miastem z niepowtarzalnym klimatem. Drugiego dnia były moje urodziny, dziewczyny przygotowały mi wypasiony tort, o którym nic nie wiedziałem – naprawdę mega zaskoczenie.

Dodatkowo na urodziny dostałem możliwość wzięcia udziału w warsztacie z drugim gościem. Ja, moja ekipa, Kraków, Hip Hop i tort. Czy może być coś lepszego dla Bboya?!

6 kwietnia 13:00 – 14:30

Na warsztat z Xisco przybyło już znacznie mniej ludzi. A w porównaniu z Wigglesem, gdzie można było zauważyć tancerzy przeróżnych styli, tutaj było już czuć klimat stricte bboyowy.

Pierwsze wrażenie, jakie zrobił Xisco sprawiło, że wziąłem go za poważną i nieco zamkniętą w sobie osobę. Gdy jednak warsztatowa kurtyna opadła a przedstawienie się rozpoczęło ujawnił się fantastyczny charakter i niebywała charyzma.

Od razu zaczęliśmy konkretnie. Xisco oświadczył, że przekaże nam nieco swojego spojrzenia na Bboying. Rozpoczął warsztat od sprzedania nam kilku własnych Toprockingowych patentów, cały czas podkreślając, że ważna jest ekspresja i groove, co bardzo cenię.

Przeszliśmy przez Dropy, by dojść do sedna, czyli naukę nietypowych przejść, sposobów na rozwijanie stylu i charakterystycznych dla Xisco ruchów, jak np. świetna „małpa”, czy ruch, którego nikt dotychczas nie był w stanie wytłumaczyć mi tak dokładnie, a mianowicie „head swipe”.

Na koniec podzielił się z nami swoim poglądem na rozwijanie Bboyingu. Powiedział, że kluczem jest bycie innym. A co za tym idzie, najważniejsze w Bboyingu są kreatywność i indywidualność.

Ważna kwestia, o której warto powiedzieć to jego zadziwiające podejście do gibkości. Xisco nie jest w stanie dotknąć palcami dłoni do palców stóp a mimo to jest świetnym i znanym bboyem.

Dla mnie to kolejna świetna lekcja. Każda droga do sukcesu jest dobra a jeśli wybierasz taką, którą nikt nie idzie – dojdziesz tam wcześniej nawet, jeśli będzie dłuższa.

Gdy inni się rozciągali on pracował nad czymś innym, może akurat nad czymś, co zaważyło o jego obecną pozycję. Xisco wypowiada się bardzo mądrze. Widać, że jest zdecydowanym i silnym człowiekiem, który wie, czego chce i dokąd zmierza.

Wyjazd był definitywnie jednym z najlepszych w moim (a nawet mogę śmiało powiedzieć „naszym”) życiu. Pomimo tego, że niestety nie mogliśmy uczestniczyć w imprezie Styles Session, co jest tak naprawdę jedynym, ale za to konkretnym minusem.

W każdym razie wyjazd był naprawdę bardzo inspirującą i miłą przygodą i na pewno „skłiznął” nas jeszcze bardziej, jako ekipę. W tym roku naprawdę nie zwalniamy tempa! Piona!

STYL POKOLEŃ - PROJEKT NA TURNIEJ TANECZNY!

Gdy tylko dowiedziałem się, że nasz GOK stał się częścią projektu: Dom Kultury+ Inicjatywy lokalne 2014, zobaczyłem szansę na zorganizowanie turnieju, w którym mógłby wziąć udział każdy, poprzez co taniec w Milejowie rozkwitłby jeszcze bardziej. Posiedziałem, pomyślałem i napisałem. Jak się okazało pomysł na „Styl Pokoleń” chwycił i projekt przeszedł - teraz pozostaje zrealizować to, co zakwitło mi w głowie. Jak to w słowach znanej piosenki „będzie zabawa, będzie radośnie”, ale zanim to się stanie „będzie ciężko, będzie długo i będzie po nocach”. Czego się jednak nie robi dla dobra Milejowskiej Sceny Tanecznej oraz ludzi, którzy ją tworzą!

„RYTM”iczny obóz taneczny

Wyzwań ciąg dalszy, a ja lubię wyzwania.

Wyzwań ciąg dalszy, a ja lubię wyzwania. Często zdarza się tak, że stare kontakty i pomoc drugiemu człowiekowi wraca do nas dopiero po bardzo długim czasie. Jeśli śledzisz historię „Squeeze” wiesz, że na przełomie 2009 - 2010 roku tańczyłem taniec towarzyski pod okiem Konrada Matyska. Czas ten wspominam bardzo wesoło, a z Konradem nasz kontakt styka się raz na jakiś czas. To właśnie Konrad polecił mnie jako potencjalnego instruktora Hip Hopu w Chełmskim Centrum Tańca „Rytm” - Krótka rozmowa i stało się. Pojechałem na obóz wraz z małą grupką Hip Hopowych dziewcząt otoczony zupełnie nowymi ludźmi, z czego 90% to tancerze Tańca Towarzyskiego, który rządzi się swoimi zasadami i jest zasadniczo różny od naszej Hip Hopowej kultury.

Pobyt ten będę wspominał bardzo przyjemnie, wesoło i inspirująco. Jestem osobą, która nie zamyka się na nic, co może w jakiś sposób inspirować do rozwijania własnego „Ja”. Tak też się stało w przypadku Tańca Towarzyskiego, który zainspirował mnie do rozwijania swojego Hip Hopu w kierunkach, na które wcześniej nie zwracałem uwagi. Wyciągnąłem wiele wniosków rozmawiając z Konradem, Radkiem i Kubą. Muszę również podziękować za rady Pawłowi Tekieli oraz za świetny trening Jackowi Fidurskiemu (imponowało mi jego podejście do sprawności fizycznej). Tancerze Tańca Towarzyskiego to bardzo charakterystyczne i oryginalne towarzystwo, z którym nie da się nudzić a każda chwila staje się wyjątkowa. Wspaniałe dzieciaki! Zarówno te od Hip Hopu, z którymi okropnie się żyłem, jak i cała grupa tych „towarzyskich, z którymi codziennie rano „czułem się jak mistrz” na porannej rozgrzewce oraz łączyłem się w bólu na nocnym rozciąganiu.

Dziękuję za fantastyczny prezent na koniec obozu moje drogie Hip Hopy! Leży u mnie na honorowym miejscu!

Obóz jak najbardziej zaliczam na plus. Mam nadzieje, że udało mi się przekonać chociaż jedną osobę do tego, by nie zwlekać, a od zaraz zadbać o swoje ciało, poznać je i rozwijać tak, jak kwiat rozwija się z pąka. Możecie rozwinąć piękno swoich możliwości i pamiętajcie, że tylko od Was zależy czy „czujecie się dobrze dziś” oraz „czy potraficie dalej iść”.

Wesele inne niż wszystkie!

Dzisiejszego pięknego dnia Squeeze miało zaszczyt zaprezentować swoją choreografię pod tytułem „Tree’s A Squeeze” na weselu Magdy i Marcina. Wyszło naprawdę ok. To pierwszy nasz występ w takim miejscu, ale będziemy go wspominać bardzo przyjemnie. Wyluzowani ludzie, miła atmosfera i prawdziwy weselny klimat. Czego więcej trzeba do szczęścia? Po wszystkim wspólna kolacja w Pizzerii i „chill” do wieczora w iście skłizowym klimacie! Takie akcje bardzo nas do siebie zbliżają!

Pierwsza opinia na temat TinS

Dzisiaj otrzymałem pierwszy realny odzew na temat mojego dziecka, jakim jest poradnik „Myślenie w Rozciąganiu”. Autorem recenzji jest Bboy OldskulE z Zamojskiej Ekipy „Side by Side” a o poradniku piszę tak: „Tytuł implikuje dwie hipotezy- po pierwsze rozciągasz się bezmyślnie, a po drugie myślenie a zarazem wiedza o tym jak się rozciągać zmieni twoje dotychczasowe poglądy i utarte schematy- tak w rzeczy samej jest! Utarte schematy i błędne poglądy na rozciąganie biorą się nie z ignorancji, ale nadmiaru często sprzecznej wiedzy i jej wymieszania.” Czytaj całość…

STYL POKOLEŃ NA ULICACH MILEJOWA!

Kawałek papieru stał się faktem. Połączone siły jednostek z Bez Nazwy, Funky Fame oraz Squeeze ruszyły w bój, by promować „Styl Pokoleń”. Promocja polegała na rozdaniu ulotek i rozwieszeniu plakatów a przede wszystkim zrobieniu małego show tanecznego w różnych miejscach naszej małej miejscowości. Całość uświetniły maski ekipy, którą kochamy „JABBAWACKEEZ”. Wszystko poszło sprawnie i zgodnie z planem. To dopiero początek naszych działań promocyjnych. Przed nami jeszcze wiele wesołych i ulicznych chwil.

Ogarniam warsztaty w Michele Fit & Cafe

Gdy o poprowadzenie warsztatów prosi mnie osoba, do której mam ogromny respekt i którą bardzo szanuję, buzia uśmiech się na samą myśl, że mogę w jakikolwiek sposób pomóc jej wychowankom. Pani Sylwia Obszańska-Cur - bo o niej mowa - poprosiła mnie o poprowadzenie dwu godzinnego warsztatu dla jej podopiecznych. Biorąc pod uwagę pogodę i tendencje do zachorowań towarzyszących tej wspaniałej aurze nie spodziewałem się tłumów. Pojawiło się jednak kilka żądnych nowych doznań tancerzy. Pierwsza godzina na życzenie organizatorki była w Housowym klimacie. Dziewczęta szybko załapały o co chodzi w tym energicznym i skocznym stylu. Druga godzina była znacznie bardziej męcząca, bo wybrałem dla nich B-boying. Koniec końców pomiędzy masą narzekań, że jakie to trudne, jakie męczące i jakie niemożliwe udało nam się ugrać całkiem sporo. Kolejny miły i kreatywny dzień. Oby więcej takich!

Warsztaty z B-Boyem Pielgrzymem.

Z Łęczyńskiego Mf&C udałem się prosto do Lublina na warsztat z B-Boyem Pielgrzymem organizowany przez NBDS. Łukasz Czapski to bardzo barwna, charakterystyczna a zarazem spokojna i delikatna postać. Uwielbiam czerpać wiedzę od ludzi, którzy swoją innością odbiegają od ogółu… im bardziej, tym lepiej. Pielgrzym rozpoczął swój warsztat spokojnie od ćwiczeń oddechowych, mających na celu poprawienie świadomości ciała. Później spokojna rozgrzewka, z której najciekawszym elementem było pobudzanie mięśni poprzez intensywne oklepywanie. Następnie rozciąganie połączone z ćwiczeniami odpowiadającymi za budowanie siły użytkowej w Bboyingu. Naprawdę ciekawe i pomocne ćwiczenia, w szczególności przejścia mostkowe. Później rozbudowywaliśmy dwa dropy (Spin dropa oraz front swipe’a). Mieliśmy je zrobić tak, by kontynuować ruch wynikający z dropa. Kolejne ćwiczenie miało za zadanie nauczyć nas czułości na bodźce. Jedna osoba sterowała ruchem drugiej, poprzez dotykanie części jego ciała. Później tworzyliśmy własne dropy na bazie ściągania poszczególnych części ciała w kierunku podłoża – naprawdę świetne i kreatywne ćwiczenie! Kolejnym elementem była krótka choreografia wykorzystująca wiele ciekawych i stosunkowo trudnych ruchów. Pielgrzym zakończył swój warsztat tak, jak go rozpoczął - spokojnie. Była to naprawdę przyjemna przygoda, pełna zajawki i radości. Cieszę się, że mogłem poznać kolejnego wspaniałego tancerza na swojej drodze. Tym akcentem wracam dreptać własną drogą, by stworzyć swój szlak, którym może kiedyś pójdą inni.

15-Lecie Powiatu Łęczyńskiego | Bolivar Squeeze...

15-lecie Powiatu Łęczyńskiego – z tej okazji zostaliśmy poproszeni przez Dyrekcję Zespołu Szkół nr 2 im. Simona Bolivara w Milejowie, jako absolwenci o krótki pokaz taneczny. Squeeze oczywiście się zgodziło, gdyż dla nas pokazać się tanecznie to wielka radość i kolejny krok, by przełamać stres przed publicznością. Pojechaliśmy we trójkę, pokazaliśmy prawdziwy styl Hip hopowy i to, co robimy na co dzień. Fajnie się tańczyło, bo klimat był spoko. Jedynym minusem była zbyt mała scena. Ludziom się chyba podobało, dostaliśmy kilka osobistych pochwał a przy okazji promowaliśmy STYL POKOLEŃ – to był również nasz cel. Dostaliśmy też fajne nagrody, także trzeba teraz ogarnąć spotkanie i ułożyć puzzle. Na pewno będziemy wspominać miło to popołudnie. Frgment wystepu i wideo relacja z imprezy uwieczniona obiektywem "Łęczyńskiej Tuby" -

▶ Zobacz relację wideo

Styl Pokoleń

Długo planowany i pierwszy turniej taneczny zorganizowany w Milejowie na taką skalę. Styl Pokoleń mający na celu wypromować i zachęcić ludzi do aktywności tanecznej okazał się dobrym pomysłem. Każde pokolenie miało możliwość sprawdzenia się w tanecznym boju. Przygotowania i promocja pochłonęły wiele czasu, pracy i zaangażowania. Na szczęście wszystko poszło bez większych problemów, prawie do końca. Prawie, ponieważ co to za impreza taneczna, na której wszystko idzie po myśli. W dniu imprezy obudziła mnie smutna wiadomość. Bboy Nevi niestety nie mógł dojechać. Na szczęście Neviego zastąpił przybyły z Zięba, Locker Janek. Przez cały dzień energia w budynku GOKu zmieniała się niczym pogoda na zewnątrz. Już o 10:30 rozbrzmiały pierwsze dźwięki a tancerze pod okiem Zięby wpadli w wir Wackingowego seksapilu. O samym warsztacie nieco więcej napisała Naniska.

Warsztat z Ziębą był bardzo wesoły, energiczny i wyczerpujący. Na początku musiałyśmy porządnie rozgrzać nasze ręce, które w połowie ćwiczeń opadały same w dół, przy czym było dużo śmiechu. Ćwiczenia były świetne, niektóre nawet nowe, których ja nie znałam wcześniej i męczące na pewno! Mimo wszystko przydały się jak najbardziej do dalszej pracy. Zaczynaliśmy od prostych ruchów machania rękami (bolo) dodając różne kombinacje i kończąc na trudniejszych ruchach, gdzie trzeba było dużo skupienia i szybkości, by je wykonać. Kilka z nich połączyłyśmy w małą choreografię. Później było trochę więcej zabawy w pozy. Każda z nas musiała się wczuć w seksowną modelkę i iść na przód. Muzyka, odwaga, wdzięk i kreatywność – zostało połączone. Przy tym ciekawym dodatkiem były zejścia w dół (Footwork). Na koniec jeszcze powracając do naszej mini choreografii zrobiłyśmy mega show tańcząc na pełnych obrotach do piosenki Salsoul Orchestra – Don’t Beat Around The Bush. Wszystkie byłyśmy dumne, że świetnie nam wyszło. Na pamiątkę mamy filmik, wspomnienia z półtora godzinnego warsztatu i mnóstwo ruchów.

Kolejnymi punktami programu były klasy Lockingu i Bboyingu z których relację napisały bliźniaczki:

Lockingowe warsztaty rozpoczęliśmy od podstawowych ruchów. Od najważniejszego czyli groovu, przez pasing i locki do wrist Rolls. Przez cały czas musieliśmy pamiętać o tym, aby poruszać się w tańcu i wykonywać nasze ruchy w różnych płaszczyznach. Tańczyliśmy do najlepszych funkowych beatów i każdy rozluźnił się pod ich wpływem. Kolejną częścią warsztatów, był krótki układ zbudowany z przypomnianych wcześniej kroków. Janek wszystko bardzo dobrze tłumaczył i zawsze upewniał się czy wszystko zrozumieliśmy co się nam bardzo podobało. Na całych zajęciach panowała naprawdę świetna atmosfera.

Następne warsztaty poprowadził bboy OldskulE. Zaczęliśmy od bardzo prostego ćwiczenia, które polegało na wczuwaniu się w muzykę i dostosowaniu się do niej. Chodziliśmy w kółko po scenie i próbowaliśmy poczuć ten hip hoppowy klimat, a następnie staraliśmy się jak najlepiej ukazać go w naszym tańcu. Było to naprawdę inspirujące. Kolejnym zadaniem, które zaserwował nam OldskulE było urozmaicenie naszego Indian Stepa. Tańczyliśmy go do różnego typu muzyki, raz zmniejszaliśmy raz zwiększaliśmy tempo i za każdym razem musieliśmy tak tańczyć ten krok, by jak najlepiej oddawał daną muzykę. Później tą samą zasadę staraliśmy się wykorzystać w footworku. Na zakończenie zadaliśmy naszemu instruktorowi parę pytań, na które udzielił nam wyczerpujących odpowiedzi. Osobiście uważam, że OldskulE to naprawdę inspirująca osoba, z wielkim doświadczeniem od której można się bardzo dużo nauczyć. Cały warsztat bardzo mi się podobał i naprawdę dużo z niego wyniosłam.

W samym turnieju wzięło udział ok. 50 osób. Gościliśmy tancerzy z Łęcznej, Chełma, Zamościa, Lublina oraz wielu okolicznych miejscowości. Tancerze zmierzyli się w trzech kategoriach wiekowych. Każda grupa wiekowa zaprezentowała naprawdę dobry poziom i zaserwowała mnóstwo rozrywki. Ciężkie zmagania toczyły się przez ponad 4 godziny. Po finałowych walkach wszystko stało się jasne. A oto oficjalne wyniki:

Kategoria bobasy	Kategoria Juniorzy	Kategoria Seniorzy
1. Adrian „Adi” Kucybała (Bez Nazwy)	1. Weronika „Wera” Stanisławek (Funky Fame)	1. Mateusz „Lebson” Lebek
2. Aleksandra Nieroda (Don’t Forget)	2. Dawid Marzec (White Bears Crew)	2. Łukasz „Bzyk” Chmiel
3. Bartek „Sprężyna” Lewandowski (Bez Nazwy)	3. Kacper Gradus (White Bears Crew)	3. Piotr “Prodziż” Czarnecki
4. Klaudia Wójcik (Don’t Forget)	4. Roksana ”RoRo” Gil	4. Kamil „Qrak” Marzęta

Był to nieprawdopodobny dzień, pełen zajawki, uroku i klimatu. Dzieje się to, o co walczyłem tyle lat. Milejów staje się znaczącym punktem na tanecznej mapie polski. Działamy, nie poddajemy się i robimy to tak jak trzeba. Może nie jest nas wiele, może nie mieszkamy w centrum świata, może nie reprezentujemy światowego poziomu ale mamy Hip Hop i pielęgnujemy go w takiej formie, ze każdy kto choć raz do nas przyjedzie poczuje specyficzny klimat Milejowskiej roztańczonej rodziny - to działa! O czym świadczą opinie, jakie na koniec turnieju wygłosili przyjezdni tancerze.

„Musimy mocno w to wierzyć - a stanie się”